Zoeken
  • Erick Frank

Reclame en stereotypes

In de #volkskrant las ik een artikel over de 'middelmatige witte man' in reclames die steeds de pispaal is.

de_volkskrant Geverifieerd

Het stikt van de mannelijke antihelden in de reclameblokken. Ze heten Teun, Bas, Bart en Rob, hebben een non-specifieke baan, zijn hetero en niet overdadig getalenteerd, succesvol of intimiderend knap. Waar komt dit reclamearchetype vandaan en wat zegt het over onze samenleving?


In mijn boek #Stigma schrijf ik hierover het volgende:

Stigmatiseren, brandmerken, mensen labelen op verschillen, sterk beïnvloed door dominante culturele ideeën, die gelabelde personen aan negatieve stereotypes linken. De gelabelde personen worden in verschillende categorieën geplaatst om het verschil tussen ‘wij’ en ‘zij’ te bewerkstelligen.


Reclame maakt met #stereotypes gebruik van identificatie van de kijker of luisteraar. Want als je je met de reclame kunt identificeren, ben je eerder bereid het product te kopen of je wilt het product kopen omdat je vanwege identificatie met de reclame denkt dat ‘het’ zo hoort. Omdat reclame gebruikmaakt van stereotypes waarmee de kijker en luisteraar zich identificeren, blijft het stereotype in stand. Uiteraard maakt reclame gebruik van stereotypes die veel kenmerken van de grootste dominante culturele meerderheid vertonen omdat ze daarmee de meeste personen bereiken. Daardoor draagt reclame sterk bij aan het in stand houden van stereotypes.


De 'middelmatige witte blanke man', zoals beschreven in het artikel, is het negatieve stereotype bedacht door de dominante culturele (vrouwelijke) meerderheid. En dus voor bedrijven interessant om door middel van identificering zoveel mogelijke potentiële klanten te bereiken.


Het komt ook voor dat een persoon of zelfs een hele groep wel tot de dominante culturele meerderheid behoort, ‘wij’, maar zich op enkele kenmerken niet met die groep identificeert of herkent. In dat geval is er niet direct sprake van stigmatiseren, die persoon of groep wordt immers niet buitengesloten maar er ontstaat wel een verkeerd zelfbeeld, ben ik raar of anders, wat alsnog tot gevoel van exclusie kan leiden.

De gelabelde personen worden in verschillende categorieën geplaatst om het verschil tussen ‘wij’ en ‘zij’ te bewerkstelligen waarna de gelabelde personen hun status en identiteit verliezen wat tot ongelijkheid en discriminatie leidt.


Stigmatiseren lijkt in veel gevallen onschuldig omdat er een feitelijkheid in zit. De gestigmatiseerde persoon wordt immers op een feitelijk kenmerk aan het stereotype gekoppeld. Echter, dit stereotype is met negatieve betekenis niet bedacht door de gestigmatiseerde persoon maar door de culturele dominante meerderheid. Het kenmerk van de gestigmatiseerde persoon, overeenkomstig met het negatieve stereotype wordt door de gestigmatiseerde persoon dan ook als onwenselijk en onterecht ervaren, omdat de gestigmatiseerde persoon zich niet met het stereotype identificeert, maar door stigmatisatie wel wordt gelinkt.


De 'middelmatige witte blanke man', de 'antiheld' als stereotype leidt tot exclusie, laag zelfbeeld en psychische klachten bij personen die zich daarmee niet identificeren maar wel aan gelinkt worden.


https://www.volkskrant.nl/cs-bb4c1dd8

https://www.instagram.com/p/CSWzG6hKQTl/?utm_source=ig_web_copy_link

Beeld: @jipstagram_heb ik gejat!

22 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven

Hugo de Jonge Ongevaccineerden Nederlanders willen massaal, 50k plus, aangifte doen tegen demissionair minister van volksgezondheid Hugo de Jonge, maar waarover? De jonge liet deze week het volgende o

5. Out! Zaterdag 23 maart 1996. Eerder leeg dan moe werd ik wakker na een lange nacht en weinig slaap. De ‘te laat kom preek’ was een herhaling en klonk monotoon als een stationair lopende Pantser-tan

Vandaag op Wereld Suïcide Preventiedag #wspd2021 sta ik stil bij de poging tot zelfmoord die ik als gevolg van een wanhopige opeenstapeling van emoties en trauma wegens geaardheid, liefde, identificer